Apr 162013
 

Vrouwen praten op een bankje - cc-by-sa - David/daviddb

Tijdens de avondmaaltijd in mijn woongroep worden er wel eens boude uitspraken gedaan, die mijn kritische geest uitdagen tot onderzoek – altijd achteraf natuurlijk. Vanavond: “Vrouwen gebruiken per dag gemiddeld 20.000 woorden en mannen 7.000″. Nou ken ik mannen die véééél meer praten dan ik, dus…: Checken!

Het idee dat vrouwen veel meer praten dan mannen is al oud en werd versterkt door het boek The Female Brain van Louann Brizendine (professor psychiatrie aan de Universiteit van Californië). Daarin stelt zij dat vrouwen per dag gemiddeld 20.000 woorden gebruiken en mannen 7.000. Mark Liberman (professor fonetiek aan de Universiteit van Pennsylvania) geloofde dat niet, heeft het boek doorgespit en geen wetenschappelijke bronvermelding gevonden. Hij vond alleen een verwijzing naar een zelfhulpboek met de titel Talk Language: How to Use Conversation for Profit and Pleasure door Allan Pease en Alan Garner.

Toen hij Brizendine daarop aansprak, realiseerde zij zich dat ze die passage uit volgende edities van haar boek moest schrappen. Ze had anderen op hun woord geloofd toen ze de cijfers opnam in haar boek, maar geen wetenschappelijke bronnen geraadpleegd. [1], [2]

Een recensie in het natuurwetenschappelijke tijdschrift Nature zegt over The Female Brain: “The Female Brain disappointingly fails to meet even the most basic standards of scientific accuracy and balance.” [3]

Er is na het verschijnen van The Female Brain wel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de omvang van het woordgebruik onder mannen en vrouwen en wat bleek: Mannen gebruikten gemiddeld iets minder dan 16.000 woorden per dag, vrouwen gemiddeld iets meer. Maar dat verschil is niet statistisch relevant. [4], [5], [6]

Dus: Praten vrouwen meer dan mannen? Het antwoord: Nee.

Er blijkt sprake van een ‘urban myth’, in goed Nederlands een broodjeaapverhaal.

Bronnen:

[1] http://itre.cis.upenn.edu/~myl/YoungBalabanBrizendine.pdf
[2] http://en.wikipedia.org/wiki/The_Female_Brain_(book)#Reception
[3] http://www.guardian.co.uk/lifeandstyle/2006/nov/27/familyandrelationships
[4] http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=11762186
[5] http://blogs.scientificamerican.com/guest-blog/2013/02/24/the-language-gene-and-womens-wagging-tongues/
[6] http://languagelog.ldc.upenn.edu/nll/?p=4488

Jun 182012
 

As much as I love writing, I don’t get around to it as often as I should. Or better yet, I hardly ever put it at the top of my to-do list. And that’s a shame really, as some of my friends have pointed out to me. Now, at the beginning of the year I was looking for something creative to do. Strangely enough, I didn’t turn to writing but to baking, a different thing altogether.

Somehow, with my name being Bakker (Dutch for Baker) it seemed to make sense to get some flour, butter, sugar, and eggs and to get stuck into learning French pastry baking. I’ve been baking like a madwoman for the past five months. Lemon tarts, brioche, tartelettes, eclairs, sacher torte, madeleines, macarons, baguettes, candied orange peel, all kinds of ganaches, croissants, danish… My house smelled like a French bakery each weekend.

Bubbles popping

The great thing about baking is that you get to use all of your senses. For the mind, there’s the interpretation of the recipe. Stirring and kneading is for the hands. Smelling for the nose, looking for the eyes. For the ears, there are bubbles popping in a pan of melted butter, slowly turning into beurre noisette. And of course, finally, there is the wonderfully surprising taste explosion when all has worked out the way it should.

And then, there are all kinds of emotions: Frustration of not being able to get things right, anger towards my badly tempered oven, the love of finding beautiful ingredients, and the joy of sharing with friends all the good things I make.

Kneading sentences

But still. My mind keeps asking for more. I have a vault full of thoughts and ideas up here in my head. I often just sit and look at them, not sure what to use them for.

I told my teacher Floor this. She asked me if I ever wrote any of my thoughts down. I replied “No, I stopped doing that. I’m busy working and baking.”

“That’s very good”, she said. “Baking and cooking are very mindful activities and can make for a good Zen path.” She then went on to say that I really should write my thoughts down. That it would be good for me to turn my thoughts into biscuits. Word biscuits.

So I will try again. I will look at the flour, butter, sugar and eggs that are the thoughts in my head and use them in creative recipes of my own.

I will sit down with my laptop, weigh the letters, mix the words, knead the sentences, cut out the paragraphs and transfer them to the surface of the screen and bake them on this blog.

Want a biscuit?

Feb 112012
 

What’s in a name? Sinds kerst heb ik het bakkersvirus te pakken. Geïnspireerd door The Great British Bake Off maakte ik Tarte au Citron. Die was zo lekker! Ik was verkocht. Het blijkt me mateloos te kunnen boeien wat er gebeurt als je bloem, eieren, boter en suiker in verschillende verhoudingen bakt onder toevoeging van allerlei smaakmakers. Van mijn vriend kreeg ik het boek Patisserie van Christophe Felder. Elk weekend sta ik nu in de keuken en ik vind het geweldig. Maar vandaag vertwijfelde ik. Vandaag worstelde ik met gist.

Mijn gevecht begon al enkele weken geleden. Mijn croissants wilden niet rijzen. Tsja, kan gebeuren, misschien lag het aan de oude instantgist van dr Oetker (die nog wel houdbaar was). Voor vandaag had ik briochedeeg op het programma staan. Ik had verse bakkersgist gekocht dus dacht dat alles goed zou komen. Niets bleek minder waar. Na een uur was mijn deeg nog geen millimeter groter dan na het mixen. Ik heb het deeg met pijn in mijn hart weggegooid. Continue reading »

Jan 112012
 

Het systeem is officieel stuk. Als bepaalde delen van het internet via de rechter kunnen worden gecensureerd om commerciële belangen veilig te stellen dan gaat er iets goed mis. Vandaag oordeelde de rechtbank dat internetproviders Ziggo en XS4ALL de toegang tot torrentsite The Pirate Bay moeten blokkeren. Een hopeloos succesje voor Stichting Brein, die een niet te winnen gevecht levert en daarbij en passant het vrije internet sloopt.

Artiesten moeten geld krijgen voor hun werk. Tuurlijk. Vroeger, heel vroeger, kregen ze dat alleen door zelf muziek te spelen, een schilderij te verkopen of een boek (over) te schrijven. Met de komst van de boekdrukkunst, fotografie en lp’s bleek het nodig om de intellectuele eigendomsrechten te regelen. Dat heeft een tijd gewerkt. Maar tijden veranderen.

Fixen dus!

Bits of Freedom levert een mooi aantal alternatieven in hun blogpost Wat wordt het: de fans straffen of de kunstenaars belonen?: Een entertainmentbundel, het uitbreiden van de thuiskopie-heffing, het afgeven van een verspreidingslicentie (denk iTunes en Spotify), stream- en downloadgeld.

Dat komt in de richting, maar er zijn naar mijn smaak nog steeds teveel tussenpersonen en ontransparante processen. Ingewikkelde processen kosten geld en de tussenpersonen willen er immers ook graag (veel) aan verdienen. Kleine artiesten lopen nog steeds het risico te worden onderbetaald of uitgebuit. Vaak vind ik dat ze meer verdienen dan wat ik weet dat ze verdienen aan een cd of een boek. Graag zou ik meer betalen als ik wist dat mijn geld in zijn geheel terecht zou komen bij de artiesten. Continue reading »

Mar 092011
 

Zuiver communiceren op internet: het loont de moeite om de zaken te leren bekijken door het filter van de ander. En het is te trainen.

filters

foto: Aslak Raanes

Sommige mensen op internet zou ik het liefste negeren, omdat mijn boodschap bij hen altijd anders wordt ontvangen dan ik hem had bedoeld. De antwoorden op mijn misverstane boodschappen komen soms hard aan. Mijn reactie in zo’n geval volgt altijd een vast patroon:

  1. eerst schrik ik van de geladenheid van een antwoord (soms ronduit vijandig)
  2. dan denk ik: “Negeren die handel”

Soms houdt het daar op. Af en toe stuit je nou eenmaal op een trol. En bij trollen helpt maar een ding: Negeren. Don’t feed the troll.

Het komt ook voor dat ik toch wil antwoorden. Bijvoorbeeld wanneer ik iemand tref die zich niet realiseert hoe onkundig hij communiceert, en eigenlijk streeft naar dezelfde goede zaak als ik. Dan wordt het tijd om heel aandachtig te lezen en op mijn woorden te letten bij het formuleren van een antwoord.
Continue reading »

Mar 022011
 

Logo IkStartSmart
Dit bericht gaat over het starten van mijn bedrijf Publiek Gegeven

Deze maand rond ik mijn IkStartSmart-traject af. Toen ik vorig jaar in april startte als zzp’er, deed ik dat omdat ik vond dat ik het eens moest proberen na jaren allerlei vrienden en bekenden aangehoord te hebben: “Waarom begin jij niet voor jezelf? Echt iets voor jou!”
Continue reading »

Feb 162011
 

Stel je voor: Een weg. Een man en zijn dochtertje, allebei met een fiets. Het meisje huilt, want ondanks de zijwieltjes op haar fiets is ze in de berm gevallen. Haar vader houdt met één hand zijn eigen fiets overeind, terwijl hij zijn dochter omhoog hijst, terug op haar fiets. Er heerst een wankel evenwicht en een lichte paniek in zijn stem.

“Fiets maar”, zegt hij.

Ik zie achter hem een grote auto gas geven om hen te passeren. Het meisje begint met trappen, richting het midden van de weg. Ik denk: “Fiets maar?!? Hoe komt-ie erbij!” Het gaat allemaal net goed. Niemand aangereden.

50 meter verderop. Een moeder met twee kinderen, alle drie op een fiets. De vrouw kijkt achterom, zwenkt daardoor naar rechts en fietst zo een diepe modderige plas in. Haar voet verdwijnt tot haar enkel in de blubber.

Ik kijk het aan, kijk daarna snel voor me uit om de vrouw niet in verlegenheid te brengen en weet: “Aandacht en geduld”.